- Published on
Beyoglu is a district, located at the European side of Istanbul.
Istiklal Avenue in Beyoglu (Pera)
Beyoglu is a district, located at the European side of Istanbul. In the older times, the area was named as Pera. Pera, the word is derived from Greek meaning `Across`. After the foundation of rebuplic of Turkey, the district was named oficially as Beyoglu.
Altough the word Beyoglu, means son of a lord, historians believe that the word is derived from the layin word Bailo. Bailo was a title of a Venetian diplomat who served as a mediator between Venetian and Ottoman trade and political relations. The first Bailo was sent to Istanbul in the time of Suleyman the Magnificent. Most probably the Bailo had a palace in this district, therefore this area is named after himself.
Altough the word Beyoglu, means son of a lord, historians believe that the word is derived from the layin word Bailo. Bailo was a title of a Venetian diplomat who served as a mediator between Venetian and Ottoman trade and political relations. The first Bailo was sent to Istanbul in the time of Suleyman the Magnificent. Most probably the Bailo had a palace in this district, therefore this area is named after himself.
First inhabitance of Beyoglu, dates back to the period of Christ. After the 4th crusade, a lot of Venetians settled in this area till 1261. In 1273, Pera was given to the Republic of Genoa and became an important trade colony. In 1348 the Genoese built the famous Galata Tower. After the Ottomans conquered the city of Constantinopolis, Genoese kept living in the area under the Turkish rule.
At this time, Venice established political and commercial ties with the Ottoman Empire, and a Venetian Bailo was sent to Pera as an ambassador, Most pobably it is the Venetian Bailo who suggested Leonardo da Vinci when the Sultan mentioned his intention to construct a bridge over the Golden Horn.
The Venetians were also the first Europeans to taste Ottoman delicacies such as coffee. Centuries before other Europeans saw coffee beans for the first time in their lives during the siege of Vienna in 1683.
During the 19th century Beyoglu was again home to many European traders, and housed many embassies, especially along the Rue de Péra (İstiklâl Street). The presence of such a prominent European population - commonly referred to as Levantines - made it the most Westernized part of İstanbul, especially when compared to the Old City at the other side of the Golden Horn.
At this time, Venice established political and commercial ties with the Ottoman Empire, and a Venetian Bailo was sent to Pera as an ambassador, Most pobably it is the Venetian Bailo who suggested Leonardo da Vinci when the Sultan mentioned his intention to construct a bridge over the Golden Horn.
The Venetians were also the first Europeans to taste Ottoman delicacies such as coffee. Centuries before other Europeans saw coffee beans for the first time in their lives during the siege of Vienna in 1683.
During the 19th century Beyoglu was again home to many European traders, and housed many embassies, especially along the Rue de Péra (İstiklâl Street). The presence of such a prominent European population - commonly referred to as Levantines - made it the most Westernized part of İstanbul, especially when compared to the Old City at the other side of the Golden Horn.
Beyoğlu was one of the first parts of İstanbul to have telephone lines, electricity, trams, municipal government and even an underground subway. Subway in Tunel was built in 1875 as the world's second subway line (after London's Underground) to carry the people of Pera up and down from the port of Galata and the nearby business and banking district of Karaköy, where the Bankalar Caddesi (Banks Street), the financial center of the Ottoman Empire, is located. The theatre, cinema, patisserie and café culture that still remains strong in Beyoğlu dates from this late Ottoman period. Shops like İncluding famous for its delicacies still survive today.
The foreign communities also built their own schools, many of which went on to educate the elite of future generations of Turks, and still survive today as some of the best schools in Istanbul.
The rapid modernization which took place in Europe and left Ottomans behind was symbolized by the differences between Beyoğlu and the historic Turkish quarters such as Eminönü and Fatih across the Golden Horn, in the Old City. When the Ottoman sultans finally initiated a modernization program after 1839. Numerous buildings in Beyoğlu that mixed traditional Ottoman styles with newer European ones were constructed.
In addition, Sultan Abdülmecid stopped living in the Topkapı Palace and built a new palace near Beyoğlu, called the Dolmabahçe Palace, which blended the Neo-Classical, Baroque and Rococo styles. When the Ottoman Empire collapsed and the Turkish Republic was founded, Beyoğlu went into gradual decline. Much of the foreign communities left the city, and the local communities of ethnic minorities such as Greeks, Jews, Levantines and Armenians who formed the majority of the residents in Beyoğlu found it increasingly attractive to live elsewhere. The Wealth Tax of the World War II years and the Cyprus dispute in 1974 resulted many non-muslim families and business to leave Pera district. The widespread political violence between leftist and rightist groups which troubled Turkey in the late 1970s severely affected the lifestyle of the district, and accelerated its decline with the flight of the middle-class citizens to newer suburban areas.
By the late 1980s, many of the elegant apartment blocks which were once inhabited by the late Ottoman elite became home to immigrants from the countryside of Turkey. Most of the consulates are still in this area; the Italian, British, German, Greek, Russian, Dutch, and Swedish consulates are significant in terms of their history and architecture.
Higlight of the area is Istiklal Street once known as the Rue de Pera. A pedestrianised 1 mile street of shops, cafes, patisseries, restaurants, bookshops, cinemas and art galleries. Some of İstiklal has a 19th century metropolitan character, and the avenue is lined with Neoclassical and Art Nouveau buildings. The nostalgic tram which runs on Istiklal Avenue, between Taksim Square and Tunel, was also reoperated in the early 1990s with the aim of reviving the historic and nostalgic atmosphere of the district.
One of the higlights of Istiklal Avenue is Cicek Pasaji (Cité de Péra). The 19th century Cicek Pasaji (Flower Passage in Turkish or Cité de Péra in French) opened in 1876. A miniature version of the famous Galleria in Milan, Italy, The site of Cicek Pasaji was originally occupied by a theatre, which was burned during the great fire in 1870. After the fire of 1870, the theatre was purchased by a local Greek banker. Architect Kleanthis Zannos designed the current building, which was called Cité de Péra in its early years. In 1908 the Ottoman Grand Vizier purchased the building, and it became known as the Sait Pasha Passage. By the 1940s the building was mostly occupied by flower shops. The building was restored in 1988, it was reopened as a passage for fish restaurants.
The foreign communities also built their own schools, many of which went on to educate the elite of future generations of Turks, and still survive today as some of the best schools in Istanbul.
The rapid modernization which took place in Europe and left Ottomans behind was symbolized by the differences between Beyoğlu and the historic Turkish quarters such as Eminönü and Fatih across the Golden Horn, in the Old City. When the Ottoman sultans finally initiated a modernization program after 1839. Numerous buildings in Beyoğlu that mixed traditional Ottoman styles with newer European ones were constructed.
In addition, Sultan Abdülmecid stopped living in the Topkapı Palace and built a new palace near Beyoğlu, called the Dolmabahçe Palace, which blended the Neo-Classical, Baroque and Rococo styles. When the Ottoman Empire collapsed and the Turkish Republic was founded, Beyoğlu went into gradual decline. Much of the foreign communities left the city, and the local communities of ethnic minorities such as Greeks, Jews, Levantines and Armenians who formed the majority of the residents in Beyoğlu found it increasingly attractive to live elsewhere. The Wealth Tax of the World War II years and the Cyprus dispute in 1974 resulted many non-muslim families and business to leave Pera district. The widespread political violence between leftist and rightist groups which troubled Turkey in the late 1970s severely affected the lifestyle of the district, and accelerated its decline with the flight of the middle-class citizens to newer suburban areas.
By the late 1980s, many of the elegant apartment blocks which were once inhabited by the late Ottoman elite became home to immigrants from the countryside of Turkey. Most of the consulates are still in this area; the Italian, British, German, Greek, Russian, Dutch, and Swedish consulates are significant in terms of their history and architecture.
Higlight of the area is Istiklal Street once known as the Rue de Pera. A pedestrianised 1 mile street of shops, cafes, patisseries, restaurants, bookshops, cinemas and art galleries. Some of İstiklal has a 19th century metropolitan character, and the avenue is lined with Neoclassical and Art Nouveau buildings. The nostalgic tram which runs on Istiklal Avenue, between Taksim Square and Tunel, was also reoperated in the early 1990s with the aim of reviving the historic and nostalgic atmosphere of the district.
One of the higlights of Istiklal Avenue is Cicek Pasaji (Cité de Péra). The 19th century Cicek Pasaji (Flower Passage in Turkish or Cité de Péra in French) opened in 1876. A miniature version of the famous Galleria in Milan, Italy, The site of Cicek Pasaji was originally occupied by a theatre, which was burned during the great fire in 1870. After the fire of 1870, the theatre was purchased by a local Greek banker. Architect Kleanthis Zannos designed the current building, which was called Cité de Péra in its early years. In 1908 the Ottoman Grand Vizier purchased the building, and it became known as the Sait Pasha Passage. By the 1940s the building was mostly occupied by flower shops. The building was restored in 1988, it was reopened as a passage for fish restaurants.
- Published on
El Desayuno tradicional turco y Efeso
Ofrecemos siguiente especial tour privado de Efeso para pasajeros de cruceros desde el Puerto de Kusadasi.
Este tour le dará la oportunidad de degustar los sabores locales de Turquía y se reunirá con la población local en un pueblo tradicional turca.
Despues de conocerse con nuestra guia habla espanol, conducimos por el campo. Vemos las tierras fertiles de Pueblo de Kirazli. Relájese y disfrute de un desayuno turco tradicional en los terrenos de una casa de campo. Disfrute orgánico gozleme (pasta filo rellena de espinacas y queso feta), mermeladas caseras, miel, mantequilla orgánica, tomates, huevos, té turco ... Habla con la gente local, aprender acerca de las tradiciones turcas. Luego conducir hasta el centro de la aldea a vagar por las calles de la aldea. Ver las la vida tradicional del pueblo turco. Más tarde en coche a la ciudad antigua de Efeso, lo más destacado de la zona. Visita Parque Arqueológico de Éfeso durante 1,5 horas. Ver el Odeón, el Templo de Domiciano, Agora, el Templo de Adriano, la Fuente de Trajano, la Biblioteca Celsus, el Gran Teatro de Efeso, Calle Puerto .... Luego en coche al Templo de Artemisa, una de las siete maravillas del mundo antiguo antes de regresar a Kusadasi.
Fotos de la gira:
Este tour le dará la oportunidad de degustar los sabores locales de Turquía y se reunirá con la población local en un pueblo tradicional turca.
Despues de conocerse con nuestra guia habla espanol, conducimos por el campo. Vemos las tierras fertiles de Pueblo de Kirazli. Relájese y disfrute de un desayuno turco tradicional en los terrenos de una casa de campo. Disfrute orgánico gozleme (pasta filo rellena de espinacas y queso feta), mermeladas caseras, miel, mantequilla orgánica, tomates, huevos, té turco ... Habla con la gente local, aprender acerca de las tradiciones turcas. Luego conducir hasta el centro de la aldea a vagar por las calles de la aldea. Ver las la vida tradicional del pueblo turco. Más tarde en coche a la ciudad antigua de Efeso, lo más destacado de la zona. Visita Parque Arqueológico de Éfeso durante 1,5 horas. Ver el Odeón, el Templo de Domiciano, Agora, el Templo de Adriano, la Fuente de Trajano, la Biblioteca Celsus, el Gran Teatro de Efeso, Calle Puerto .... Luego en coche al Templo de Artemisa, una de las siete maravillas del mundo antiguo antes de regresar a Kusadasi.
Fotos de la gira:
Precio:
Minibús privado con conductor y guía para 1-6 personas para todo el día 8 horas 200 Euros
Minibús privado con conductor y guía para 7-14 personas para todo el día 8 horas 250 Euros
Pequeño autobús privado con conductor y guía para 15-25 personas para todo el día 8 horas 300 Euros
El precio cubre
- Los servicios de una guía excelente que habla español.
- Aire acondicionado de vehículos.
- Todos los gastos de transporte.
- Los impuestos, cargos por servicios
Precio no cubren:
- Entrada y estacionamiento a los sitios.
- Desayuno (10 euros por persona)
El costo aproximado de las entradas:
Éfeso: 11 euros por persona
Templo de Artemisa: Gratuito
* Para reservas, por favor informar lo siguiente:
- Su nombre completo
- Número de personas en su grupo
- Fecha de su llegada.
- Nombre de su crucero / hotel
- Es hora de comenzar el tour
Para mas informacion, por favor contactenos.
Minibús privado con conductor y guía para 1-6 personas para todo el día 8 horas 200 Euros
Minibús privado con conductor y guía para 7-14 personas para todo el día 8 horas 250 Euros
Pequeño autobús privado con conductor y guía para 15-25 personas para todo el día 8 horas 300 Euros
El precio cubre
- Los servicios de una guía excelente que habla español.
- Aire acondicionado de vehículos.
- Todos los gastos de transporte.
- Los impuestos, cargos por servicios
Precio no cubren:
- Entrada y estacionamiento a los sitios.
- Desayuno (10 euros por persona)
El costo aproximado de las entradas:
Éfeso: 11 euros por persona
Templo de Artemisa: Gratuito
* Para reservas, por favor informar lo siguiente:
- Su nombre completo
- Número de personas en su grupo
- Fecha de su llegada.
- Nombre de su crucero / hotel
- Es hora de comenzar el tour
Para mas informacion, por favor contactenos.
- Published on
Private Ephesus Tours from Guzelcamli Hotels
Guzelcamli
Guzelcamli is a small seaside town in the Kusadasi region of Aydin province. Opposite the Greek island of Samos. Guzelcamli borders with the Dilek Peninsula National Park. The national park offers its visitors beautiful beaches in the summer.
We operate private Ephesus Tours for travelers who stay at the hotels of Guzelcamli. Your Ephesus Tour Guide and private vehicle will pick you up from your hotel in Guzelcamli and after a wonderful day at one of the magnificent ancient Roman city, you will be dropped back to your hotel.
For more information about private Ephesus Tours from Guzelcamli please contact us.
We operate private Ephesus Tours for travelers who stay at the hotels of Guzelcamli. Your Ephesus Tour Guide and private vehicle will pick you up from your hotel in Guzelcamli and after a wonderful day at one of the magnificent ancient Roman city, you will be dropped back to your hotel.
For more information about private Ephesus Tours from Guzelcamli please contact us.
- Published on
Rumlar Alacatıya, Alatsata ismini vermiş. Göçmen Türkler ise bunu Alaçatı'ya çevirmiş.
Alaçatı 19. yüzyıl Rum Evleri
Alaçatı, İzmir'in 80km batısında yer alır.
Alaçatı'nin tarihi M.Ö. 3000’lere kadar uzanır. M.Ö. 10. yüzyılda Alaçatı, İyonya bölgesınınnin tam merkezinde bulunur. Antik dönemdeki ismi ise “Agrilia”dır. Agrilia bir iyon köyüdür. Bölgenin en büyük iyon şehri ise Erythrai'dir.
Sırasıyla Lydia, Pers, Bergama Krallığı, Roma, Bizans ve 14. yüzyılda Cenevizlilerin hakimiyetine girmiştir.
16. yüzyıl Osmanlı döneminde Alacaat isimli bir aşiretin yeleşmesiyle önem kazanmaya başlar. Bır hıkayeye göre bölge ağasının bir alaca atı varmış. Alaca atlı kelmesinden türeme ihtimali de vardır. Yine 16. yüzyılda bölgeyi Piri Resi ziyaret eder. 1566 yılında Osmanlı Sakız adasını fetheder ve bölgeye bir Türk aşireti olan Alacaat aşireti yerleştirlir. 17. yüzyıla gelindiğinde, dönemin sadrazamı, güneyi bataklık olan bölgenin ıslah edilmesini buyurur.
Verimli topraklara sahip olan bölgeye 19. yüzyılın ortalarında Haci Memiş ayan olarak atanır. (Ayan: devletin, asker ve vergi toplama işlerini üstlenen kişilerdir.) Osmanlı ayani Hacı Memiş, depremlerle yıkılmış olan Sakız Adası’ndaki yoksullaşan Rum nüfusu çeşitli işlerde çalışmak üzere Alacaat köyüne davet eder. Rum işçilerin katkıları sonucunda Alaçatı’nın güneyindeki bataklık bölge kurtarılarak yerleşime açılır. Hacı Memiş, Sakız Adası’ndaki Rum nüfusunu bölgeye çağırır. Alacaat köyünde sıtmaya yol açan bataklığı kurutmak üzere, Alaçatı Limanı’na bir kanal açılır. Açılan kanal ise sonradan gemilerin yanaştığı bir liman olur. Yöredeki toprak sahibi Türkler, kanal inşası için gelen Rum işçilere tarlalarını imar edip işlemeleri koşulu ile verir. Böylece denizden bir kaç kilometre içeride bir köy kurulur. Rumların yöreye yerleşip Türk toprak sahiplerinin verimli tarlalarını kiralamasıyla Alaçatı’da bağcılık da gelişmeye başlar. Yine bu dönemde Avrupa bağlarında bir hastalık kol gezer. Avrupalılar, şarap ihtiyaçlarını karşılamak için farklı bağlara yönelirler. Verimli ve sağlıklı bağlara sahip ve de limanı bulunan Alaçatı için bu büyük bir fırsat olmuştur. Limanı sayesinde şarap ihracatıyla zengin bir yerleşim yeri haline gelmiştir. Maddi olanakları geliştikçe işlettikleri tarlaları satın almaya başlayan Rumlar ile birlikte ticaret hayatı da hareketlenir. Bugün Alaçatı’nın birer birer restore edilmekte olan göz alıcı taş evlerinin çoğu, 1850-1890 yılları arasında inşa edilen bu tarihi evlerdir. Buraya yerleşen Rumlar, yörenin imarında önemli rol oynamışlardır. 1878 ve 1881 yılında 2 büyük deprem meydana gelir ve evlere zarar verir.
1895 yılu nufus sayımına göre, Alaçatı"nın nufusu 13845 kişidir ve bu nufusun sadece 132 kişisi müslumandır. Ancak 1912 yılındaki Balkan Savaşı’nda, Balkanlar’dan kaçan Girit, Yugoslavya, Selanik ve Makedonya’dan gelen müslüman göçmenlerin yerleştirilir. Bağları ve şarabı ile ünlenen bölgenin geçim kaynağı, nüfus değişimi ile birlikte tütün ekimi, zeytin, enginar, anason, narenciye, kavun, sakız ağacı ve hayvancılık olarak dönüşür. Balkan Savaşıyla ve 1. Dünya Savaşıyla birlikte Rum nufus da göç etmek zorunda kalır. 1. Dünya Savaşı bitmesiyle buradan göçmek zorunda kalmış bazı aileler tekrar geri dönerler ama bu durum fazla uzun sürmeyecektir. 1922 yılında tekrar buradan ayrılmak zorunda kalmışlardır. 1924 yilinda Türkiye ile Yunanistan arasında imzalanan “mübadele anlaşması” ile Türkiye’deki yerleşik Ortodoks Rumlar Yunanistan’a gönderilir. Bu uygulama ile 2 milyona yakın insan göç etmeye zorlanır.
Rumlar Alacatıya, Alatsata ismini vermiş. Göçmen Türkler ise bunu Alaçatı"ya çevirmiş. Alaçatıdan göçmek zorunda kalmış olan Rumlar dünyanın farklı köşelerine göçmüşler ama Alatsata ismini yaşatmışlardır. Günümüzde Girit adasında Nea Alatsata, Avustralyada ve Amerikada şehirler kurmuşlardır.
2. dünya savaşına kadar. Alaçatı limanı İzmir"in ihracat limanı olarak kullanılmıştır.
1990’lara gelindiğinde ise Alaçatı bu kez de rüzgarıyla ün salmaya başlar. Rüzgar sörfü tutkunlarının limana gelmesi ile birlikte, Alaçatı’nın bir turizm destinasyonuna dönüşümü başlamış olur. Alaçatı günümüzde, koruduğu tarihi dokusu ve doğal güzelliği ile turizmin en gözde ve seçkin tatil beldelerinin başında gelmektedir.
Özellikle Rum mimarisinin etkisinde kalan Alaçatı’da evler yöreye özgü taşlardan ekseriyetle cumbalı ve iki katlı olarak inşa edilmişlerdir. Ev yapımında yöreye ait pomza taşı kullanılmıştır. Evler yaz mevsiminin dayanılmaz sıcağına karşı, kuzey-güney yönünde ve güneşi az görecek şekilde ve yazın rüzgardan en iyi şekilde istifade eden mimariye sahip şekilde inşa edilmişlerdir. Dar sokaklar gölge sağlar. Alaçatı’nın sembolü haline gelmiş ve dönemin teknoloji harikası olarak adlandırılan yel değirmenleri ise yörenin en eski yapılarındandır.
2006 yılında Alaçatı kentsel sit alanı ilan edilerek, geleneksel mimariye uygun olmayan yeni binaların yapılmasının önüne de geçilmiştir. Alaçatı taşı olarak bilinen ve pomza taşı görünümlü kesme taşlardan yapılan taş evler sayesinde bölgenin mimari dokusu bir değer haline gelmiş ve korunmuştur. Nüfusu 10000 kişidir. 704 kilometrekarelik alanında birçok eğlence mekânı ve oteli barındırir. 2010 yılından beri düzenlenmekte olan Alaçatı Ot Festivalınde bölgede yetişen otlardan yapılan yemeklerle ot çeşitlerinin tanıtılması hedeflenmektedir.
Alaçatı'nin tarihi M.Ö. 3000’lere kadar uzanır. M.Ö. 10. yüzyılda Alaçatı, İyonya bölgesınınnin tam merkezinde bulunur. Antik dönemdeki ismi ise “Agrilia”dır. Agrilia bir iyon köyüdür. Bölgenin en büyük iyon şehri ise Erythrai'dir.
Sırasıyla Lydia, Pers, Bergama Krallığı, Roma, Bizans ve 14. yüzyılda Cenevizlilerin hakimiyetine girmiştir.
16. yüzyıl Osmanlı döneminde Alacaat isimli bir aşiretin yeleşmesiyle önem kazanmaya başlar. Bır hıkayeye göre bölge ağasının bir alaca atı varmış. Alaca atlı kelmesinden türeme ihtimali de vardır. Yine 16. yüzyılda bölgeyi Piri Resi ziyaret eder. 1566 yılında Osmanlı Sakız adasını fetheder ve bölgeye bir Türk aşireti olan Alacaat aşireti yerleştirlir. 17. yüzyıla gelindiğinde, dönemin sadrazamı, güneyi bataklık olan bölgenin ıslah edilmesini buyurur.
Verimli topraklara sahip olan bölgeye 19. yüzyılın ortalarında Haci Memiş ayan olarak atanır. (Ayan: devletin, asker ve vergi toplama işlerini üstlenen kişilerdir.) Osmanlı ayani Hacı Memiş, depremlerle yıkılmış olan Sakız Adası’ndaki yoksullaşan Rum nüfusu çeşitli işlerde çalışmak üzere Alacaat köyüne davet eder. Rum işçilerin katkıları sonucunda Alaçatı’nın güneyindeki bataklık bölge kurtarılarak yerleşime açılır. Hacı Memiş, Sakız Adası’ndaki Rum nüfusunu bölgeye çağırır. Alacaat köyünde sıtmaya yol açan bataklığı kurutmak üzere, Alaçatı Limanı’na bir kanal açılır. Açılan kanal ise sonradan gemilerin yanaştığı bir liman olur. Yöredeki toprak sahibi Türkler, kanal inşası için gelen Rum işçilere tarlalarını imar edip işlemeleri koşulu ile verir. Böylece denizden bir kaç kilometre içeride bir köy kurulur. Rumların yöreye yerleşip Türk toprak sahiplerinin verimli tarlalarını kiralamasıyla Alaçatı’da bağcılık da gelişmeye başlar. Yine bu dönemde Avrupa bağlarında bir hastalık kol gezer. Avrupalılar, şarap ihtiyaçlarını karşılamak için farklı bağlara yönelirler. Verimli ve sağlıklı bağlara sahip ve de limanı bulunan Alaçatı için bu büyük bir fırsat olmuştur. Limanı sayesinde şarap ihracatıyla zengin bir yerleşim yeri haline gelmiştir. Maddi olanakları geliştikçe işlettikleri tarlaları satın almaya başlayan Rumlar ile birlikte ticaret hayatı da hareketlenir. Bugün Alaçatı’nın birer birer restore edilmekte olan göz alıcı taş evlerinin çoğu, 1850-1890 yılları arasında inşa edilen bu tarihi evlerdir. Buraya yerleşen Rumlar, yörenin imarında önemli rol oynamışlardır. 1878 ve 1881 yılında 2 büyük deprem meydana gelir ve evlere zarar verir.
1895 yılu nufus sayımına göre, Alaçatı"nın nufusu 13845 kişidir ve bu nufusun sadece 132 kişisi müslumandır. Ancak 1912 yılındaki Balkan Savaşı’nda, Balkanlar’dan kaçan Girit, Yugoslavya, Selanik ve Makedonya’dan gelen müslüman göçmenlerin yerleştirilir. Bağları ve şarabı ile ünlenen bölgenin geçim kaynağı, nüfus değişimi ile birlikte tütün ekimi, zeytin, enginar, anason, narenciye, kavun, sakız ağacı ve hayvancılık olarak dönüşür. Balkan Savaşıyla ve 1. Dünya Savaşıyla birlikte Rum nufus da göç etmek zorunda kalır. 1. Dünya Savaşı bitmesiyle buradan göçmek zorunda kalmış bazı aileler tekrar geri dönerler ama bu durum fazla uzun sürmeyecektir. 1922 yılında tekrar buradan ayrılmak zorunda kalmışlardır. 1924 yilinda Türkiye ile Yunanistan arasında imzalanan “mübadele anlaşması” ile Türkiye’deki yerleşik Ortodoks Rumlar Yunanistan’a gönderilir. Bu uygulama ile 2 milyona yakın insan göç etmeye zorlanır.
Rumlar Alacatıya, Alatsata ismini vermiş. Göçmen Türkler ise bunu Alaçatı"ya çevirmiş. Alaçatıdan göçmek zorunda kalmış olan Rumlar dünyanın farklı köşelerine göçmüşler ama Alatsata ismini yaşatmışlardır. Günümüzde Girit adasında Nea Alatsata, Avustralyada ve Amerikada şehirler kurmuşlardır.
2. dünya savaşına kadar. Alaçatı limanı İzmir"in ihracat limanı olarak kullanılmıştır.
1990’lara gelindiğinde ise Alaçatı bu kez de rüzgarıyla ün salmaya başlar. Rüzgar sörfü tutkunlarının limana gelmesi ile birlikte, Alaçatı’nın bir turizm destinasyonuna dönüşümü başlamış olur. Alaçatı günümüzde, koruduğu tarihi dokusu ve doğal güzelliği ile turizmin en gözde ve seçkin tatil beldelerinin başında gelmektedir.
Özellikle Rum mimarisinin etkisinde kalan Alaçatı’da evler yöreye özgü taşlardan ekseriyetle cumbalı ve iki katlı olarak inşa edilmişlerdir. Ev yapımında yöreye ait pomza taşı kullanılmıştır. Evler yaz mevsiminin dayanılmaz sıcağına karşı, kuzey-güney yönünde ve güneşi az görecek şekilde ve yazın rüzgardan en iyi şekilde istifade eden mimariye sahip şekilde inşa edilmişlerdir. Dar sokaklar gölge sağlar. Alaçatı’nın sembolü haline gelmiş ve dönemin teknoloji harikası olarak adlandırılan yel değirmenleri ise yörenin en eski yapılarındandır.
2006 yılında Alaçatı kentsel sit alanı ilan edilerek, geleneksel mimariye uygun olmayan yeni binaların yapılmasının önüne de geçilmiştir. Alaçatı taşı olarak bilinen ve pomza taşı görünümlü kesme taşlardan yapılan taş evler sayesinde bölgenin mimari dokusu bir değer haline gelmiş ve korunmuştur. Nüfusu 10000 kişidir. 704 kilometrekarelik alanında birçok eğlence mekânı ve oteli barındırir. 2010 yılından beri düzenlenmekte olan Alaçatı Ot Festivalınde bölgede yetişen otlardan yapılan yemeklerle ot çeşitlerinin tanıtılması hedeflenmektedir.
Çeşme Tarihi
Çeşme İzmir'in 94 km. batısında, kendi adını taşıyan yarımadanın en ucunda kurulmuştur. Türkiye'nin en batı ucudur. Son derece korunaklı bir limana sahip 12 iyon kentinden biri olan Erythrai antik şehrinin iskelesi olarak kullanılmıştır. Mısır, Kıbrıs ve batı ülkeleri ile ticari ilişkiler kurulmuştur. Çeşme’nin bugünkü adını denizcilerin su temin ettikleri “çeşme”’lerden aldığı sanılmaktadır. Çünkü Çeşme’nin en önemli özellikleri içme suyu ve limanıdır.
1081 yılında Türklerin eline Çaka Bey tarafından eline geçirilmiştir. Çeşme Limanı, 14.yy Başlarında Aydınoğullarının bir deniz üssü durumuna getirilmiştir. İlk kez Yıldırım Beyazıt tarafından Osmanlı topraklarına katılmıştır. Fakat Ankara Savaşı'ndan sonra (1402), Timur tarafından yeniden Aydınoğulları'na verilir. 1422 yılıında tekrar Osmanlı Egemenlğine geçmiştir. 1503 yılında 2. Beyazıt tarafından Çeşme kalesi inşa ettirilmiştir. 1529 yılında Kanuni Sultan Süleyman tarafından bir kervansaray yapılmıştır.
1770 yılında Osmanlı-Rus savaşı sırasında Çeşme kalesi açıklarında büyük bir deniz savaşı geçekleşmiştir. Osmanlı tarihinde İnebahtı Deniz Savaşından (1571) sonraki 2. büyük yenilgidir. Bu savaşın sonucunda Rusya bir süreliğine Ege Denizine ve Ege Denizindeki adalara sahip olmuştur. Azınlıkların Osmanlıya karşı ayaklanmalarını hızlandırmıştır. 60 gemiden oluşan Osmanlı donanmasının 50 gemisi ve yaklaşik 10,000 levend kaybedilmiştir. Bu baskın sırasında ve sonrasında cesareti ve başarılarından ötürü Cezayirli Hasan Paşa, Kaptan-ı Deryalığa terfi ettirilmiştir. Aslen kendisi Cezayirli değildir, Cezayir'e yapılan bir sefer sonucu bir düşman gemisi saldırısı sırasındaki kahramanlığından dolayı Cezayirli ünvanını almıştır. Rivayete göre evcilleştirdiği aslanla birlikte dolaşması “Aslanlı Paşa” denmesine yol açmıştır. Bu zaferin anısına Ruslar, Rusyada farklı noktalarda anıtlar inşa etmişlerdir. 1774 yılında da Küçük Kaynarca Antlaşması imzalanmak durumunda kalınmıştır. 1795 yılında Cezayirli Hasan Paşa, Kaptan-ı Deryalığı sırasında Amerika ile Osmanlı arasındaki ilk vergilendirme anlaşması imzalanmıştır. Bu antlaşmaya göre Akdenize çıkan Amerikan ticaret gemileri Osmanlı Deniz Kuvvetleri tarafından korunacak, bunun karşılığı olarak da ABD, Osmanlı Devleti’ne vergi verecekti.
17.yy sonlarından itibaren Batı Anadolu ürünlerinin satıldığı küçük bir ticaret merkezi olan İzmir'in bir anda ticari üstünlüğü ele geçirmesiyle, Çeşme Limanı, İzmir Limanı'nın yanında giderek gerilemiş ve önemini yitirmiştir.
Çeşme'nin günümüzdeki nufusu 40000 kişidir.
Çeşme'nin karşısındaki yunan adası olan Sakız Adası, Yunanca ismiyle Chios, Yunanistan'ın 5. büyük adasıdır ve Türkiyeye 4.5 deniz mili uzaklıktadır. Sakız üretiminden dolayı Sakız Adası denmiştir. Kanuni Sultan Süleyman döneminde Osmanlı Egemenliğine geçmiş yaklaşık 350 yıl, Balkan savaşlarına kadar Osmanlı egemenliğinde kalmıştır. Şu anki nüfusu 50000 kişidir. Namık Kemal bu adaya sürgüne gönderilmiştir.
1081 yılında Türklerin eline Çaka Bey tarafından eline geçirilmiştir. Çeşme Limanı, 14.yy Başlarında Aydınoğullarının bir deniz üssü durumuna getirilmiştir. İlk kez Yıldırım Beyazıt tarafından Osmanlı topraklarına katılmıştır. Fakat Ankara Savaşı'ndan sonra (1402), Timur tarafından yeniden Aydınoğulları'na verilir. 1422 yılıında tekrar Osmanlı Egemenlğine geçmiştir. 1503 yılında 2. Beyazıt tarafından Çeşme kalesi inşa ettirilmiştir. 1529 yılında Kanuni Sultan Süleyman tarafından bir kervansaray yapılmıştır.
1770 yılında Osmanlı-Rus savaşı sırasında Çeşme kalesi açıklarında büyük bir deniz savaşı geçekleşmiştir. Osmanlı tarihinde İnebahtı Deniz Savaşından (1571) sonraki 2. büyük yenilgidir. Bu savaşın sonucunda Rusya bir süreliğine Ege Denizine ve Ege Denizindeki adalara sahip olmuştur. Azınlıkların Osmanlıya karşı ayaklanmalarını hızlandırmıştır. 60 gemiden oluşan Osmanlı donanmasının 50 gemisi ve yaklaşik 10,000 levend kaybedilmiştir. Bu baskın sırasında ve sonrasında cesareti ve başarılarından ötürü Cezayirli Hasan Paşa, Kaptan-ı Deryalığa terfi ettirilmiştir. Aslen kendisi Cezayirli değildir, Cezayir'e yapılan bir sefer sonucu bir düşman gemisi saldırısı sırasındaki kahramanlığından dolayı Cezayirli ünvanını almıştır. Rivayete göre evcilleştirdiği aslanla birlikte dolaşması “Aslanlı Paşa” denmesine yol açmıştır. Bu zaferin anısına Ruslar, Rusyada farklı noktalarda anıtlar inşa etmişlerdir. 1774 yılında da Küçük Kaynarca Antlaşması imzalanmak durumunda kalınmıştır. 1795 yılında Cezayirli Hasan Paşa, Kaptan-ı Deryalığı sırasında Amerika ile Osmanlı arasındaki ilk vergilendirme anlaşması imzalanmıştır. Bu antlaşmaya göre Akdenize çıkan Amerikan ticaret gemileri Osmanlı Deniz Kuvvetleri tarafından korunacak, bunun karşılığı olarak da ABD, Osmanlı Devleti’ne vergi verecekti.
17.yy sonlarından itibaren Batı Anadolu ürünlerinin satıldığı küçük bir ticaret merkezi olan İzmir'in bir anda ticari üstünlüğü ele geçirmesiyle, Çeşme Limanı, İzmir Limanı'nın yanında giderek gerilemiş ve önemini yitirmiştir.
Çeşme'nin günümüzdeki nufusu 40000 kişidir.
Çeşme'nin karşısındaki yunan adası olan Sakız Adası, Yunanca ismiyle Chios, Yunanistan'ın 5. büyük adasıdır ve Türkiyeye 4.5 deniz mili uzaklıktadır. Sakız üretiminden dolayı Sakız Adası denmiştir. Kanuni Sultan Süleyman döneminde Osmanlı Egemenliğine geçmiş yaklaşık 350 yıl, Balkan savaşlarına kadar Osmanlı egemenliğinde kalmıştır. Şu anki nüfusu 50000 kişidir. Namık Kemal bu adaya sürgüne gönderilmiştir.
Alatsatíani - Alaçatı'dan bir mübadele türküsü:
- Published on
Los pasos de San Pablo en Efeso. San Pablo vivia en Efeso mas de 2.5 anos.
Pintura de San Pablo descubierta en una cueva en Éfeso
San Pablo vivió en Éfeso hace más de 2.5 años. Llegó a la ciudad con sus compañeros: Luka, Timoteo, Silas, Aquila, Pricila ... Lo más probable es que tuviera una tienda en el comercial ágora de Éfeso. Cuando Pablo estaba en Efeso, estaba predicando en la sinagoga y el salón de Tyranus. En ese momento, el templo de Artemisa era un 7 de maravillas del mundo. Todos los días, muchas personas de diferentes lugares del mundo venían a Éfeso para visitar el templo. Había muchos mercaderes vendiendo estatuas de Artemisa.Un platero llamado Demetrius dijo: "Por que de Pablo, vamos a perder nuestros negocios". Los mercaderes de Éfeso iniciaron un gran alboroto contra Pablo en el gran teatro de Éfeso en 56.Los mercaderes sentados en el teatro, puesta en una gritar como 'El grande es la Diosa de Artemisa' Pablo intentó entrar al teatro durante el alboroto, pero sus compañeros le impidieron entrar.Por su seguridad, Pablo fue encarcelado en una colina donde se encuentra una luz de mar.
Despues de un corto tiempo Pablo fue expulsado de la ciudad porque causó muchos problemas en la ciudad. Continuó sus viajes, fue a Antioquia. Fue detenido por soldados romanos.Él demandó ser juzgado por los emperadores romanos debido de él es un ciudadano romano.Fue llevado en barcos comerciales a Roma. Durante su arresto domiciliario, Antes de ser ejecutado envió 3 cartas a Éfeso. Carta a los efesios y 2 cartas a su compañero Timoteo. Días de Pablo en Efeso mencionado en libro de "hechas de apoteles" capitulo 19.
Si desea obtener más información sobre los días de San Pablo en Éfeso, reserve una excursion privada con nosotros. Para obtener más información, contáctenos.
- Published on
Below article is published on one of the Turkish newspapers about Ephesus
Austrian archaeologist devotes life to Ephesus excavations
Austrian architect and archaeologist Anton Bammer has worked in Ephesus for 50 years in a lifelong quest to uncover the ancient city's richness. An Austrian team has been involved in excavations in the region since 1895. Bammer joined the team at the young age of 25 and has been working in Selçuk for the past 50 years.Speaking to the Anatolia news agency, Bammer explained that he has always been very impressed by the ancient city, saying, “I have dedicated my life to Ephesus.” Noting that during his first years in Ephesus he worked in the ancient Roman city on the reconstruction the Memmius Monument, Bammer said he began working on the Artemision excavations in 1965 and successfully reconstructed a column of a giant shrine in 1970. He participated in various digs every year at the Temple of Artemis and discovered several holy structures and sanctuaries during his tenure at the site.
The Austrian archaeologist noted that Ephesus had great political, economic, religious and cultural significance during ancient times and explained that the city was referred to as the Light of Asia (Lumen Asiae) by the Romans.
Bammer initially studied architecture, but later continued his education in geophysics and wrote his dissertation on brick architecture in Ephesus. During his work on the Temple of Artemis, he discovered the temple's altar, the location of which had been unknown, in 1965. Following several years of excavation, it was discovered that the Temple of Artemis, which is seen as one of the leading monumental altars in ancient architecture, had existed since ancient times and had been rebuilt during the fifth century.
Bammer is not only interested in archaeology and architecture, but has also written articles on the uniquely designed wooden homes he has encountered during his travels in Turkey and Greece and enjoys painting with watercolors. He is also a founding member of the Zürich-based Artemis Culture, Art and Education Foundation, which aims to reconstruct the temple as one of the wonders of the world.
The Austrian archaeologist noted that Ephesus had great political, economic, religious and cultural significance during ancient times and explained that the city was referred to as the Light of Asia (Lumen Asiae) by the Romans.
Bammer initially studied architecture, but later continued his education in geophysics and wrote his dissertation on brick architecture in Ephesus. During his work on the Temple of Artemis, he discovered the temple's altar, the location of which had been unknown, in 1965. Following several years of excavation, it was discovered that the Temple of Artemis, which is seen as one of the leading monumental altars in ancient architecture, had existed since ancient times and had been rebuilt during the fifth century.
Bammer is not only interested in archaeology and architecture, but has also written articles on the uniquely designed wooden homes he has encountered during his travels in Turkey and Greece and enjoys painting with watercolors. He is also a founding member of the Zürich-based Artemis Culture, Art and Education Foundation, which aims to reconstruct the temple as one of the wonders of the world.
Excavations at Temple of Artemis in early 1900s
We offer private tours of Ephesus Ancient city, for more information please contact us.
- Published on
Clarence Palmer was the Gallipoli spy who might have ended World War I earlier.
Anzac refers to Australıan and New Zealand Corps. On April 25th 1915 during WW1 there was an Anzac landing at Gallipoli peninsula at the location what is known today as Anzac Cove. Gallipoli landing on April 25th was the begining of one bloodiest battles of 20th century. The battles and ocuupation took for 8 months. Many young people died from both sides.
Anzac Cove is located right by a very steep hill. Why the landing was made here was a mystery. A lot of the historians referered this due to the high current at the sea, the landing was made at a wrong location. Recently on History Channel a doumentary clarified the subject.
Anzac Cove is located right by a very steep hill. Why the landing was made here was a mystery. A lot of the historians referered this due to the high current at the sea, the landing was made at a wrong location. Recently on History Channel a doumentary clarified the subject.
Clarence Palmer the British spy with Australian Submarine AE2
Clarence Palmer was the Gallipoli spy who might have ended World War I and countless lives earlier. Clarence Palmer was a Cambridge educated Naval officer. After unsuccessful naval attacks of Allied forces on March 18th 1915. The British sent the Australian submarine AE2 through the minefields at Dardanelles. The submarine ran aground, the crew captured. Only one wasn't wearing a uniform: Clarence Palmer.
Palmer escaped from Turkey once war was declared and gave his carefully charted map of the challenges to an assault on the Dardanelles. Then he reappeared on the submarine AE2. He was speaking fluent Turkish. The Turks thought that he was a spy and threatened him with execution. Palmer to save his neck, he offered Turks to give the details of the expected landing plan. But he reversed it. He told the Turks the main landing was going to be [far to the north of Anzac Cove]. The German commander in charge of the Turkish forces, General Otto Liman von Sanders, kept 20,000 men in the north because he felt that is where the main landing would be … because he believed Palmer.
Palmer survived the war in a Turkish prison camp, resurfaced as a British diplomat, and died in 1936. He was decorated for his role on the submarine. What remains a mystery is what his precise role was. ''But the hat that he was wearing on the submarine is still in the Turkish Military museum in Istanbul.
Military Museum is open except Mondays and Tuesdays. Prefer going there in the afternoon. At 3pm there is Mehter (Ottoman Military Band) live concert.
Palmer escaped from Turkey once war was declared and gave his carefully charted map of the challenges to an assault on the Dardanelles. Then he reappeared on the submarine AE2. He was speaking fluent Turkish. The Turks thought that he was a spy and threatened him with execution. Palmer to save his neck, he offered Turks to give the details of the expected landing plan. But he reversed it. He told the Turks the main landing was going to be [far to the north of Anzac Cove]. The German commander in charge of the Turkish forces, General Otto Liman von Sanders, kept 20,000 men in the north because he felt that is where the main landing would be … because he believed Palmer.
Palmer survived the war in a Turkish prison camp, resurfaced as a British diplomat, and died in 1936. He was decorated for his role on the submarine. What remains a mystery is what his precise role was. ''But the hat that he was wearing on the submarine is still in the Turkish Military museum in Istanbul.
Military Museum is open except Mondays and Tuesdays. Prefer going there in the afternoon. At 3pm there is Mehter (Ottoman Military Band) live concert.
- Published on
Частные туры в Эфес из аэропорта Измира с лицензированными русскоговорящими гидами.
Эфес
Мы организуем индивидуальные туры Эфес из Измира аэропорта. Путешественники, которые остаются в Стамбуле можно совершить однодневную поездку в Эфес. Измир Аднан Мендерес аэропорт находится ближайший аэропорт в Ефес. Продолжительность полета из Стамбула в Измир составляет 55 минут.
Мы предоставляем эксклюзивные индивидуальные туры Эфес в том числе подобрать и уходят из / в Измире аэропорта Аднан Мендерес.
Для путешественников, которые будут летать из Стамбула мы рекомендуем следующие рейсы:
Pegasus: http://www.flypgs.com/
Стамбул> Измир: PC2811 отдел Стамбуле в 9:10 утра
Измир> Стамбул: PC2816 отдел Измир в 6:15 вечера
Turkish Airlines: http://www.turkishairlines.com/
Стамбул> Измир TK2312 отдел Стамбуле в 8:00
Измир> Стамбул: TK2329 отдел Измир в 6:00 вечера
Пожалуйста, нажмите здесь для рекомендуются частные туры Эфес от аэропорта Измира.
Если вам нужна дополнительная информация, пожалуйста, свяжитесь с нами.
Мы предоставляем эксклюзивные индивидуальные туры Эфес в том числе подобрать и уходят из / в Измире аэропорта Аднан Мендерес.
Для путешественников, которые будут летать из Стамбула мы рекомендуем следующие рейсы:
Pegasus: http://www.flypgs.com/
Стамбул> Измир: PC2811 отдел Стамбуле в 9:10 утра
Измир> Стамбул: PC2816 отдел Измир в 6:15 вечера
Turkish Airlines: http://www.turkishairlines.com/
Стамбул> Измир TK2312 отдел Стамбуле в 8:00
Измир> Стамбул: TK2329 отдел Измир в 6:00 вечера
Пожалуйста, нажмите здесь для рекомендуются частные туры Эфес от аэропорта Измира.
Если вам нужна дополнительная информация, пожалуйста, свяжитесь с нами.
- Published on
Turkish Airlines Magazine Skylife November issue mentions about last James Bond Movie Skyfall
The James Bond films are 50 years old this year, and Turkey is 007’s travel venue for the third time.
In 1962 when part of the first Bond film, Dr. No, was shot in Jamaica. Not a single tour operator at the time ever think that the small English island would be swamped by tourists on the 007 trail. But the whole world would love watching the James Bond films, and the places where their scenes were shot soon became into touristic magnets. The same thing is going to happen again this fall with the new James Bond film, Skyfall, most of which was shot in Turkey.
From March to May of this year, an approximately 500-member team was in Adana, on Fethiye beach, in Istanbul and on the Baghdad Express that passes close to Vardar Bridge on the Adana border for the film, which is chock full of exciting scenes. They staged a fight scene on a moving train, and car and motorcycle chase scenes across rooftops and in the narrow lanes of the Grand Bazaar. Not only that but Kiremit (Tile) Street in the Istanbul district of Balat is also the backdrop for a scene in the film.
Daniel Craig must have felt quite contented in Istanbul because he brought his actor wife Rachel Weisz over to spend a free weekend with him in the city. Whether or not the couple will take part in the Turkey premiere in Istanbul remains an unknown. But when the tours that are currently in the preparatory stage get under way, visitors will be able travel to Turkey in the footsteps of 007.
Other James Bond movies that scened Istanbul:
The World Is Not Enough (1999)
Although Pierce Brosnan and Sophie Marceau
act as if they are in Istanbul in this 1999 Bond film, the scenes were actually
created from footage shot by a small camera crew on the Bosphorus without the
stars being there.
From RussIa WIth Love (1963)
When Sean Connery finds out he is going to Istanbul, he starts humming “Moonlight on the Bosphorus” to his boss M’s secretary, Miss Moneypenny. His mission takes him to the Grand Bazaar, to the Hagia Sophia, where his adversary dies without a peep, on a ferryboat ride on the Bosphorus, and to Pendik, where he is pursued by motorboats.
In 1962 when part of the first Bond film, Dr. No, was shot in Jamaica. Not a single tour operator at the time ever think that the small English island would be swamped by tourists on the 007 trail. But the whole world would love watching the James Bond films, and the places where their scenes were shot soon became into touristic magnets. The same thing is going to happen again this fall with the new James Bond film, Skyfall, most of which was shot in Turkey.
From March to May of this year, an approximately 500-member team was in Adana, on Fethiye beach, in Istanbul and on the Baghdad Express that passes close to Vardar Bridge on the Adana border for the film, which is chock full of exciting scenes. They staged a fight scene on a moving train, and car and motorcycle chase scenes across rooftops and in the narrow lanes of the Grand Bazaar. Not only that but Kiremit (Tile) Street in the Istanbul district of Balat is also the backdrop for a scene in the film.
Daniel Craig must have felt quite contented in Istanbul because he brought his actor wife Rachel Weisz over to spend a free weekend with him in the city. Whether or not the couple will take part in the Turkey premiere in Istanbul remains an unknown. But when the tours that are currently in the preparatory stage get under way, visitors will be able travel to Turkey in the footsteps of 007.
Other James Bond movies that scened Istanbul:
The World Is Not Enough (1999)
Although Pierce Brosnan and Sophie Marceau
act as if they are in Istanbul in this 1999 Bond film, the scenes were actually
created from footage shot by a small camera crew on the Bosphorus without the
stars being there.
From RussIa WIth Love (1963)
When Sean Connery finds out he is going to Istanbul, he starts humming “Moonlight on the Bosphorus” to his boss M’s secretary, Miss Moneypenny. His mission takes him to the Grand Bazaar, to the Hagia Sophia, where his adversary dies without a peep, on a ferryboat ride on the Bosphorus, and to Pendik, where he is pursued by motorboats.
In Skyfall. Bond makes his first appearance coming out of the old Deutsche Orientbank building in Eminönü, not far from the Spice Market. Deutsche Orientbank was founded in 1906 to built the railways in the Ottoman empire and also to help the German inverstors for their inverstments in the Ottoman Empire. The Germania han, also known as Deutsche Orient Bank building was built by German architect August Jachmund, who also built the nearby Sirkeci Train Station, for the prime bank of German interest in Ottoman Turkey. It is a magnificent example of Art Nouveau in Istanbul. Unfortunately the building is abondoned after WW2. Today it is an empty but a marvelous looking building from the time of Orient Express like Pera Palace Hotel.
Deutsche Orient Bank as scened in Skyfall
During your visit to Istanbul, if you would like to walk through and visit the sites that are scened in James Bond Movies contact us today for your private walking tour of Istanbul.
- Published on
Gay Friendly Private Tours of Ephesus from Kusadasi and Izmir
Gay-friendly private tours of Ephesus
We offer gay & lesbian friendly private tours Ephesus tours and surrounding areas from Kusadasi and Izmir. For private tours of Ephesus, we provide experienced gay-friendly tour guides. Ephesus Travel Guide is dedicated to offering private tours of Ephesus for LGBT travelers and the businesses. Whether it's for individual, group, corporate, or student travel, we have tour guides and brand new vehicles offering the best deals for your perfect getaway. We are a company of trusted and passionate tour guides who will organize your Ephesus travel according to your needs and wishes, aiming to create the perfect trip for every individual.
For more information about gay-friendly tours of Ephesus, please contact us.
For more information about gay-friendly tours of Ephesus, please contact us.
